|
سه
شنبه
۲۴ دی ١٣٨٠
کم کم دارم به دروازه ورود به اينترنت از
دنيای لينوکس نزديک ميشم!
يک کشف انجام دادم که برام خيلی از يک جهت جالبه و از جهتی عجيب. اگر اين به
اصطلاح خاطرات را از اول دنبال کرده باشيد به ياد داريد که اشاره کردم که وقتی
لينوکس در حال بوت شدنه اونجايی که به فعال کردن کارت شبکه ميرسه کلی معطل
ميکنه و بعدش هم ناموفق به کارش ادامه ميده. بعداً متوجه شدم که اگر سيستم به
صورت فيزيکی به شبکه وصل نباشه و فقط يک کارت شبکه تعبيه شده باشه لينوکس به
باهوشی سيستم مايکروسافت نميتونه عمل بکنه. برای اينکه مشکلی پيش نياد بايد
حتماً کارت شبکه را طوری تنظيم کنيد هر دفعه که وارد ميشيد دستی فعالش کنيد:
در سيستمهای ويندوز اگر ايستگاهی نتواند با
يک سرويس ارائه دهنده IP ارتباط برقرار کند بصورت خودکار يک IP کلاس B به
صورت 169.254.0.0 دريافت ميکند که اصطلاحاً APIPA نيز ناميده ميشود ولی در
لينوکس قضيه يک کم مهم ميشه و حتماً بايد حواستان را جمع کنيد!
از اين قضيه که بگذريم همانطوری که گفتم يک سرور ويندوز 2000 دارم که با
استفاده از NAT اينترنت رو بين ايستگاهها به اشتراک ميگذارد. قبل از اينکه
بتونم لينوکس رو با اين سرور به اينترنت وصل کنم بايد مطمئن ميشدم Redhat در
دريافت اطلاعات مورد نياز از DHCP سرور ويندوز 2000 مشکلی نداره. در لينوکس
معادل دستور Ipconfig که ارئه دهنده اطلاعاتی در
زمينه تنظيمات TCP/IP است و در ويندوز های خانواده
NT از آن استفاده ميکنيم دستور
Ifconfig هستش که همانکار را انجام ميدهد.
خوشبختانه هيج ناسازگاری و مشکلی وجود نداشت و بعد از اتصال به اينترنت
لينوکس در شناسايی، ارتباط و اتصال اينترنت مشکلی نداشت.
در محيط KDE لينوکس redhat
پويشگر Mozilla پويشگر پيش فرض شما برای گشت و
گذار در اينترنت است که دارای نسخه تحت ويندوز نيز ميباشد ولی به نظر در نحوه
نمايش اطلاعات چه زبان انگليسی و چه فارسی به راحتی و دوست داشتنی اينترنت
اکسپلورر نيست که البته بعد از کمی استفاده به آن عادت خواهيد کرد.
|
